Zomertocht naar het Westland


7 augustus 2019, stond er een dagtocht naar het Westland op het programma. Eertijds werden deze activiteiten georganiseerd alleen voor de ouderen uit onze gemeente. Maar al enige tijd is dit criterium losgelaten en zo kan het dus gebeuren, dat de jongste deelnemer aan dit uitstapje 9 jaar oud is. De oudste deelnemer is … , maar ach, moet dat?
Helaas zijn er op het laatste moment enkelen, die uiteindelijk toch niet mee kunnen en zo gaan we met 47 deelnemers op weg. Onder dezen is ds Tineke Dronkert, onze wijkpredikant, die deze activiteit voor het eerst meemaakt. Nog nieuw in onze wijk, maar al o zo vertrouwt, alsof ze er al veel langer is.
Maar voordat de bus vertrekt worden eerst alle deelnemers vanaf 8:15 uur in de ontmoetingsruimte van onze kerk ontvangen met koffie, versiert met lekkers. En dan, ja, dan is het 8:45 uur en stappen we in de bus. Nadat gecontroleerd is of iedereen is ingestapt en zijn gordel om heeft gedaan, klinkt het “We kunnen!” van Rianne Hoetink en daar vertrekt de bus, uitgezwaaid door Hugo Albers en aan het stuur chauffeur Bert. Op mijn horloge is het dan bijna 9:00 uur.

We gaan op weg naar het Westlands museum in Honselersdijk. Het is niet druk onderweg en hoewel de bus er toch al glanzend uitziet, worden onderweg, in de buurt van Bodegraven, de laatste restjes stof weggespoeld door een regenbuitje. Maar het hindert ons niet, bij aankomst bij het museum is het prima weer. We worden in een tot ontvangstruimte omgebouwde hooiberg, keurig en schoon, ontvangen. Rondom op planken boven de ramen staan veel oude beschuitbussen, koektrommels en nog meer van zulk soort snuisterijen. Soms is er herkenning en als je ziet dat dit bij jezelf of in je omgeving nog steeds in gebruik is, geeft dat even aanleiding om eens over je leeftijd na te denken …
Maar niet te lang, want inmiddels wordt de koffie rondgedeeld, begeleid door een lekkere appeltaart geserveerd op een bedje, of zeg maar gerust, bed van slagroom. Heerlijk! De stemming zit er goed in. Na de tweede kop koffie is de tijd aangebroken om het museum te bezoeken. We worden in drie groepen verdeeld, die ieder met één van de gidsen uitleg over het tentoongestelde krijgen. Daar zijn Jannie en Ria, ik ga de rondgang maken met Henk. We beginnen bij de Romeinse tijd, het Westland was toen bewoond en vanwege het water is er veel gegraven om de afwatering op peil te houden. Verbazend vind ik, dat de bewoners met de Romeinen weggetrokken zijn, het Westland enkele honderden jaren vrijwel onbewoond achterlatend, aldus Henk.
Zo gaan we door de geschiedenis heen. Wat de tuinbouw betreft begint dat met een warme muur en druiven, waarna telkens doelmatiger kassen ontwikkeld werden. Druiventeelt is er niet meer, daarvoor in de plaats zijn voornamelijk groente en bloemen gekomen. In het veilinglokaaltje krijgen we de gelegenheid om te bieden door de wijzer met de knop stil te laten staan. We kopen symbolisch een bos peen en kroppen sla. In deze hedendaagse tijd hebben de telers zich verenigd en gaat de verkoop veelal middels contracten met afnemers. Het veilen van groenten is veel minder geworden.
Daarna is de tuin aan de beurt. Hier vinden we diverse gewassen terug die we gemakkelijk herkennen, maar soms is er ook verwarring. Groen blad, rode nerven. Is het snijbiet of kroten. Kroten? Ja zo zeiden we dat thuis ook. Rode bietjes was veel te deftig ...

Al snel is het tijd voor de lunch. Vooraf opent Tineke de maaltijd met een versie van het “Onze Vader” uit het liedboek. Daarna genieten we van een voortreffelijke broodmaaltijd.
Om 13:30 uur stappen we in de bus voor onze vaartocht. Behendig weet Bert de bus achteruit op een voormalige scheepswerf in Monster te manoeuvreren alwaar de rondvaartboot op ons ligt te wachten. Deze boot van het rondvaarbedrijf “De Gantel” is voorzien van een zeildak, dat kan zakken om ook onder lage bruggetjes door te kunnen varen. We beginnen de tocht op het riviertje De Gantel, nu gekanaliseerd, maar vroeger was er nog eb en vloed. Het Westland wordt doorsneden door een veelheid van waterwegen, waarop vroeger op boten de opbrengsten van de tuinbedrijven vervoerd konden worden. Het is grappig om te zien, dat hier op het water ook knooppuntroutes uitgezet kunnen worden. Je zou anders de weg (hier de vaart dus) heel snel kwijt raken.
Onze schipper Johan vertelt veel over wat er zoal aan beide kanten te zien is. Uiteraard veel glas in de vorm van kassen, ook veel prachtige huizen. Johan blijkt een grote bewonderaar van de vele groene tuintjes, die aan het water grenzen, te zijn. Twee uur duurt het om het rondje “Poeldijk” te varen en om 16:00 uur zijn we weer terug bij het punt waar we vertrokken en waar ook de bus op ons wacht.
Als iedereen weer in de bus zit vertrekken we naar Zeist. Er is applaus in de bus voor Rianne Hoetink en Lo van Yperen, organisatie en begeleiding van deze activiteit. Roel Boerema bedankt nog Bert, onze chauffeur en rond 17.30 uur arriveren we bij De Clomp. Dank aan allen die meegeholpen hebben om er een geslaagde dag van te maken!

Jaap Bouwman


Bekijk de andere foto's hier


(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden - PKN Zeist-West

Deze pagina afdrukken