U bevindt zich hier: Berichten  
 BERICHTEN
Laatste digitale Nieuwsbrief

3E OMG BIJEENKOMST VAN DIT SEIZOEN
 



 

Het was heerlijk om te zien dat er vanaf het eerste moment al geanimeerde gesprekken werden gevoerd. Begonnen we de eerste avond stipt om acht uur en de tweede om vijf over acht, nu was het kwart over acht voor we de kerkzaal in gingen. Er hing een prettige sfeer.
Niet echt verwonderlijk aangezien ‘samen zijn’ en ‘gemeente zijn’ vorige keer genoemd werden als belangrijk. Daar zijn we voor deze avond op door gegaan en zo kwamen we uit bij de tekst van I korintiers 12; Vele gaven, één Geest.
“Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus.” En iedereen draagt bij op haar of zijn eigen wijze.
We vroegen de groep waar zie jij jezelf in het lichaam van Christus? Welke taak neem jij op je? Ben je het hoofd? Het hart? De handen?
Er kwam een verscheidenheid aan antwoorden los. Bijvoorbeeld oog hebben voor de andere, een luisterend oor, steuntje in de rug, meelezen, -leven, -vieren, -rouwen, activiteiten ondersteunen, hand- en spandiensten, zingen, lezen en het blijkt dat er heel veel dingen zijn die rondgebracht worden.
Sommige van deze taken waren ontvangend, maar veelal was het dienend. Daaruit voort kwam de vraag vanuit de groep: “maar wat kom je nu eigenlijk halen?”.
Er ontstond een levendige discussie.
De viering op zondag is voor sommige erg belangrijk, maar een aantal gaven aan al een ruime tijd niet zoveel meer uit deze vieringen te halen. Wij veranderen, verandert de kerk mee? Wensen werden geuit. Over wat er nu niet is, maar waar wel behoefte aan is.
Er kwam nog meer naar boven. Over wat niet meer werkte. Waar het schuurde. Waar mensen teleurgesteld zijn geraakt. Mensen zich niet gehoord hebben gevoeld. Om weer uit te komen op de vraag: “wat kom je nu eigenlijk halen?”.
Om tien uur hebben we het gesprek onderbroken om gezamenlijk af te sluiten in de kerkzaal zodat ieder weer vrij was om haar of zijn eigen weg te gaan, maar de gesprekken waren zeker nog niet afgerond. Er was iets geraakt. Opgerakeld. Aan het licht gebracht. Wensen zijn uitgesproken. Wie weet welk zaadje hier geplant is…

Annemarie Kelder,
ook namens Chantal van Lieshout, Daniëla Postma en Miriam Bierhaus



 



Printerversie